Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Ως έχει, το ελληνικό κράτος δεν είναι μεταρρυθμίσιμο

Γεώργιος Πρεβελάκης   Εγκατεστημένος στην Γαλλία, όπου δίδαξε για πολλά χρόνια, ο καθηγητής Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης Γεώργιος Πρεβελάκης δεν είναι αισιόδοξος για το μέλλον της πατρίδας του, κυρίως με την ηθική χρεοκοπία της ελίτ της.

Συνέντευξη στον Alain Léauthier στο γαλλικό περιοδικό Marianne.

- Εδώ και δύο μήνες, στην Ελλάδα υπάρχει κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Ποιος είναι ο απολογισμός της ως αυτή την ώρα;

Επικεφαλής της είναι ο Λουκάς Παπαδήμος, τέως αντιπρόεδρος της «ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας» (ΕΚΤ), που έτυχε παλλαϊκού εγκωμιασμού, αλλά ως τώρα δεν έχει αποδείξει τις ικανότητές του. Εφαρμόζει μια πολιτική εξαιρετικά αδέξια, που επιτείνει την ύφεση χωρίς να αντιμετωπίζει τις ρίζες του ελληνικού προβλήματος: τη διαφθορά και την αναποτελεσματικότητα του πελώριου κρατικού τομέα, μεταξύ άλλων.

Η συμμαχία της οποίας προΐσταται εξακολουθεί να κυριαρχείται από το ΠΑΣΟΚ, το σοσιαλιστικό κόμμα, που το μόνο που το νοιάζει είναι να μη βουλιάξει στα απόνερα της κρίσης. Στόχος αυτής της κυβέρνησης είναι η αναβολή των εκλογών, που προβλέπονταν το Φεβρουάριο και μετά πήγαν τον Απρίλιο, καθώς οι βουλευτές -και όχι μόνο εκείνοι του ΠΑΣΟΚ- φοβούνται να πάνε σε εκλογές. Βιώνουμε άρα μια μάχη οπισθοφυλακών υπέρ των προνομίων τους εκ μέρους της ελληνικής ελίτ και όλων όσοι ευθύνονται για την κρίση. Στην Ελλάδα αυτές οι ελίτ συγκροτούν ένα αρκετά ομοιογενές σύνολο, σε αντίθεση με τη Γαλλία, όπου είναι διάσπαρτες. Συναναστρέφονται και διανέμουν μεταξύ τους την εξουσία. Η στρατιωτική δικτατορία τις κατάφερε ένα σοβαρό πλήγμα, αλλά χάρη στα χρήματα από την Ευρώπη ανέκαμψαν πλήρως και τώρα ανθούν. Είναι αυτές ακριβώς οι ελίτ που υπεξαίρεσαν τα χρήματα που διατέθηκαν για τη μεταρρύθμιση της ελληνικής κοινωνίας, που ουδέποτε επιχείρησαν, ενώ παράλληλα μετέφεραν το κόστος της καθυστέρησής της στους φτωχούς και τους μικρομεσαίους.

- Δεν υπάρχουν υγιή στοιχεία στις ελίτ αυτές;

Ασφαλώς και υπάρχουν, αλλά είναι παγιδευμένα, εξουδετερωμένα, και δε διαθέτουν καμία επιρροή στη λειτουργία των θεσμών. Το πρόβλημα είναι πως ολόκληρο το νομοθετικό πλαίσιο της χώρας έχει φτιαχτεί με στόχο να διευκολύνει τη διαφθορά. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Ως έχει, το ελληνικό κράτος δεν είναι μεταρρυθμίσιμο. Χρειαζόμαστε μια ριζοσπαστική τομή και, τουλάχιστο άμεσα, μια κυβέρνηση με πολιτική νομιμοποίηση. Οι ελληνικές ελίτ έχουν εξαντληθεί. Ο λαός, από τη μεριά του, είναι πιο ανθεκτικός. Διαθέτει μεγάλα αποθέματα προσαρμοστικότητας και ενισχύει εκ νέου τις παραδοσιακές δομές αλληλεγγύης και κοινωνικής προστασίας, σαν την οικογένεια και την εκκλησία.

- Εμφιλοχωρεί ο κίνδυνος της πλήρους χρεοκοπίας του εγχειρήματος εκσυγχρονισμού της χώρας;

Ναι, αυτός ο κίνδυνος υπάρχει. Πόσο μάλλον που στην Ελλάδα υπήρχε πάντοτε μια αντίσταση στον εκσυγχρονισμό, που επιβαλλόταν από το κέντρο προς την περιφέρεια. Το ίδιο αφορά και τις σχέσεις με την Ευρώπη, που θεωρείται πως στηρίζεται στον εξαναγκασμό και τους εκβιασμούς, ενώ θα όφειλε να λειτουργεί ως νοήμων συνεταιρισμός.

- Είναι πιθανή η χρεοκοπία;

Είναι μια επιλογή. Σε αυτή την περίπτωση, το κράτος θα ξεπουλήσει τα τελευταία του ενεργητικά και η Ευρώπη θα εντείνει την «αυτοκρατορική» της συμπεριφορά γινόμενη έτσι ακόμα πιο απεχθής. Είναι ένα σενάριο που δε θα ωφελήσει κανέναν.

Αναδημοσίευση από το γαλλικό περιοδικό Marianne No772 - Ημερομηνία δημοσίευσης: 04-02-12


Share/Save/Bookmark

2 σχόλια:

archaeopteryx είπε...

ενώ συμφωνώ στο πρώτο 97%, και στον τίτλο, διαφωνώ με την ερμηνεία της χρεωκοπίας, που δυστυχώς είναι δόκιμος (εταιρικός κυρίως )όρος και παρερμηνεύεται σε κρατος.

Στην ουσία είμαστε χρεωκοπημένοι απο το διάγγελμα ΓΑΠ στο Καστελλόριζο, το Πάσχα του 2010. Με το Μνημόνιο 1 ήρθε ενδιάμεση χρηματοδότηση για να αποφευχθει η "στάση πληρωμών". Οι όροι του Μνημονίου ήταν τέτοιοι που αντί να προσομοιάζει η διαδικασία αυτήν του Chapter 11 των ΗΠΑ (που πας σε εύρυθμη αναδιάταξη χρέων και περιουσιακών στοιχείων υπό την προστασία του δικαστηρίου -- από την οποία ή θα πας σε εκκαθάριση ή θα αναστηθείς) έμοιαζε πιο πολύ με εκκαθάριση εν λειτουργία, αφού έδινε έμφαση στο τι θα παίρνουν οι πιστωτές, και όχι τι θα κρατήσουμε για να ξαναπάρουμε μπρός.

Φυσικά έλειψαν και οι εκ μέρους μας διαθρωτικές αλλαγές, μέρος μόνο των οποίων έχουν σχέση με το αδηγφάγο Δημόσιο που νομιζω ανέφερες πρόσφατα στην Εστία. Οι διαθρωτικές αλλαγές πάνε βαθύτερα. Τι δουλειά κάνει πχ η ΤτΕ. Ή πως παντρεύουμε δημόσια και ιδωτική υγεία, ή τι ποσοστό του επιχειρείν είναι κρατικοδίαιτο (αυτό είναι το μείζον, νομίζω)

Η εκκαθάριση εν λειτουργία είναι το χειρότερο για μας. Μας ξεζουμίζει μέχρι να μην υπάρχει τίποτα κινητό ή ακίνητο που να θέλουν οι πιστωτές και μας αφήνει (ή μας συντηρεί σε ιδιότυπο νεο-φεουδαρχικό στυλ).

Και εάν προσέξεις που καταλήγει, τείνει προς εκκαθάριση εν λειτουργία που σε συνδυασμό με απομόχλευση και μείωση ρευστότητας οδηγεί σε στάση ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ πληρωμών και όχι αυτό που θα συνέφερε, στασή εξωτερικών πληρωμών. Αυτή η δεύτερη προσκρούει στα καλώς και κακώς κέιμενα συμφέροντα του ελληνικού ταπεζικού συστήματος.

Προσωπικά πιστεύω ότι η δυσάρεστη αλλά λιγότερο ζημιογόνα λύση είναι η στάση εξωτερικών πληρωμών με περίπου αναπόφευκτη επιστροφή σε δικό μας νόμισμα. Αυτό δεν συμφέρει τις ξένες τράπεζες λόγω φόβου ντόμινο (αν και τώρα έχουν ετοιμαστεί). Αυτό περιγράφεται σε ένα σημέιωμα Ελληνα στο UCLA:

http://www.socsci.uci.edu/~sskaperd/SkaperdasMythoiEllhvika1111.pdf

Τώρα πάντως πάμε σε "ελεγχόμενη χρεοκοπία -- δεν ξέρω ακριβώς τι σημαίνει αυτό -- εντός ευρώ, με πρωτοφανή εσωτερική υποτίμηση. Το χειρότερο όλων των εκδοχών. Η μουμοποίηση της χώρας. Αν ήμουν απ έξω θα έλεγα ότι μας τιμωρούν παραδειγματικά. Και ενώ "φταίμε" δεν φταίμε μόνο εμείς. Τα δάνειά μας είναι σε μεγάλο βαθμό θετικά ισοζύγια και ΑΕΠ Γερμανίας. Και για μερικά λαδωθήκαμε, για άλλα μας επέβαλλαν περίεργους ευρωνόμους. Για τα υπόλοιπα έχουμε ντόπιους αντιπροσώπους Γερμανικών εταιριών που ελέγχουν τα ΜΜΕ... άρα...

Head Waiter είπε...

Συμφωνώ με αρκετά από όσα είπε ο archaeopteryx, δεν αναφέρθηκε όμως στην προ GAP εποχή και συγκεκριμένα στο θέμα της διαφθοράς που αναφέρει ο κύριος καθηγητής.
Χωρίς να θέλω να δώσω συγχωροχάρτι σε κανέναν, η διαφθορά είναι ένα φαινόμενο που θα το παρατηρήσουμε σε όλες τις κοινωνίες ίδιο με την κλεψιά την δολοφονία κλπ.
Δεν νομίζω ότι είναι αυτός ο λόγος που η χώρα βρίσκεται στην θέση που είναι.
Δεν θέλω να αναφερθώ στο φαινόμενο
GAP.Υπάρχουν άλλοι να τον κρίνουν.
Ας μιλήσω για την χώρα μου.
Ναι. Ίσως να έχει δίκιο ο κ. καθηγητής. Μπορεί να μην είμαστε μεταρρυθμίσιμοι.
Η οικονομία μας ήταν διαφορετική από το είδος της οικονομίας που διδάσκεται στο Χάρβαντ.
Άλλωστε, δεν είμαι και σίγουρος αλλά θα πρέπει να είμαστε και η μοναδική οικονομία στον κόσμο με 80χρονη επιτήρηση.
Μιλάω για την Διεθνὴς Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ που συνεστήθη μὲ τὸν Νόμο ΒΦΙΘ/23-2-1898 γιὰ νὰ ἀποπληρώσει ἡ χώρα τὸ δάνειο ποὺ πῆρε τὸ 1898 μετὰ τὸν Ἑλληνοτουρκικὸ πόλεμο τοῦ 1897.
Έφυγε από την χώρα το 1978 χωρίς μάλιστα, όπως είχε υποσχεθεί, να μας εκσυγχρονίσει.
Έτσι λοιπόν τούτος ο λαός τούτο το κράτος είχε μάθει να δουλεύει αλλιώς.
Αφού το πολύ χρήμα έφευγε για να πληρωθούν οι τότε δανειστές (μονοπώλιο στα σπίρτα,στο πετρέλαιο,στα τραπουλόχαρτα, ξερίζωμα κάθε υγειούς επιχείρησης για να βοηθηθούν οι εισαγωγικές) έτσι λοιπόν ο Έλληνας εφηύρε άλλον τύπο οικονομίας.
Αντί δανείων από έξω αναγκαστικό δάνειο από το εσωτερικό με το σκίσιμο των χαρτονομισμάτων. Παγκόσμια πρωτοτυπία (Πρωτοπαπαδάκης 1922)
Περίπτερα, ταξί, αντιπαροχή!
Άλλη εφεύρεση η αντιπαροχή.
Ολόκληρες πόλεις κτίστηκαν,κακάσχημες ίσως αλλά με ούτε μια δραχμή τραπεζικό δάνειο.
Και ξαφνικά μπήκε το euro στην ζωή μας.
Όπως αποδείχτηκε παραήταν φαρδύ.
34 χρόνια χωρίς ΔΝΤ ήταν πολλά για την χώρα.
Ας το καλωσορίσουμε λοιπόν για άλλα 80 χρόνια.
Βλέπετε ο Πρωτοπαπαδάκης δεν είχε δει το Χάρβαντ ούτε σε φωτογραφία.
Καλή λευτεριά συμπατριώτες.