Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

Γ. Κοντογιώργης - Πολιτική παιδεία και εκπαιδευτικό σύστημα - 27 Ιαν 2016

Διάλεξη του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Πολιτική παιδεία και εκπαιδευτικό σύστημα», που έγινε στις 27 Ιανουαρίου 2016 στο Συνεδριακό Κέντρο του ΤΕΙ Αθηνών.

Σχετική αρθρογραφία:

  1. Σωτήρης Αμάραντος, Κατασκευάζοντας την ταυτότητα του κομματικού οπαδού, 29.2.2016

Διαβάστε περισσότερα......

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Γ. Καραμπελιάς, Το Δημοτικό Τραγούδι κατά τον 16ο-18ο αιώνα: Η Διάσπαση λόγιου και λαϊκού στοιχείου, 25 Φεβ 2016

Ο Γιώργος Καραμπελιάς με αφορμή την έκδοση του β' τόμου του τετράτομου έργου του «1204-1922 η διαμόρφωση του νεώτερου Ελληνισμού» με τίτλο «1821: Η δυναμική της Παλιγγενεσίας», Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2015, παρουσιάζει μια σειρά σεμιναρίων για τη νεώτερη ελληνική ιστορία.

Σχετικά:

  1. Πρόγραμμα Σεμιναρίων Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας (2015-2016)

Διαβάστε περισσότερα......

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

Γ. Καραμπελιάς, 1798-1821: Η Ελληνική Αναγέννηση Β', 11 Φεβ 2016

Ο Γιώργος Καραμπελιάς με αφορμή την έκδοση του β' τόμου του τετράτομου έργου του «1204-1922 η διαμόρφωση του νεώτερου Ελληνισμού» με τίτλο «1821: Η δυναμική της Παλιγγενεσίας», Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2015, παρουσιάζει μια σειρά σεμιναρίων για τη νεώτερη ελληνική ιστορία.

Σχετικά:

  1. Πρόγραμμα Σεμιναρίων Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας (2015-2016)

Σχετική βιβλιογραφία:

  1. Ανωνύμου του Έλληνος, Ελληνική Νομαρχία ήτοι λόγος περί ελευθερίας [pdf]
  2. Χριστόδουλος του εξ Ακαρνανίας (Παμπλέκης), Απάντησις ανωνύμου προς τους αυτού άφρονας κατηγόρους, Κουλτούρα, 2013

Διαβάστε περισσότερα......

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016

Θ. Μαλκίδης, «Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα....», 12 Φεβ 2016

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα.

Μα τώρα που ξυπνήσανε τα φίδια
εσύ φοράς τα αρχαία σου στολίδια
και δε δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου Ελλάς
που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς.

Νίκος Γκάτσος, Μάνα μου Ελλάς (1983)

Θεοφάνης Μαλκίδης

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης συζητά με ένα διαφορετικό τρόπο με τον Δημήτρη Κολιό στο ραδιοφωνικό σταθμό Ράδιο Maximum FM 93,6 της Αλεξανδρούπολης για την Ελλάδα της κρίσης, τις συμβάσεις που σχετίζονται με το δανεισμό και την υποδούλωση της χώρας, τις παραμέτρους που συνδέονται με τα μνημόνια, για την αποικιοκρατία στην οποία παραδίδονται αεροδρόμια, λιμάνια και δρόμοι, συντάξεις, μισθοί, αγροτικός κόσμος, μισθωτοί, επαγγελματίες, για το λεγόμενο “κούρεμα” που δημιούργησε νέες συνθήκες στο “χρέος”, για την προπαγάνδα και όλα αυτά που ακολούθησαν, για τα χιλιάδες ψέμματα που ειπώθηκαν και ακούστηκαν.

Διαβάστε περισσότερα......

Κ. Δεσποτόπουλος, Η Παιδεία (2004)

Συνέντευξη του ακαδημαϊκού Κων/νου Δεσποτόπουλου στην εκπομπή του τηλεοπτικού καναλιού 4E «Αναδιφήσεις στην Ιστορία και τον Πολιτισμό», παραγωγής 2004, με θέμα «Η Παιδεία» και στην Δρ. Φιλολογίας Ερατώ Ζέλλιου-Μαστοροκώστα.

Διαβάστε περισσότερα......

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου - Διδακτικό Εγχειρίδιο

Το διδακτικό εγχειρίδιο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων με έμφαση στην περιοχή του Πόντου δημοσιεύτηκε από το Σύλλογο Ποντίων Σικάγο «Ξενιτέας», αρχικώς στην αγγλική γλώσσα από τον Ronald Levitsky, με επιμέλεια Θεοφάνη Μαλκίδη, ενώ στην ελληνική έκδοση κυκλοφόρησε σε μετάφραση και επιπλέον στοιχεία από τον Θεοφάνη Μαλκίδη.

Το εγχειρίδιο για τη Γενοκτονία αποτελεί μία προσπάθεια για να γίνει κατανοητό από τους μαθητές και τις μαθήτριες το ζήτημα του μαζικού εγκλήματος εναντίον των Ελλήνων. Ένα ζήτημα ιστορικής αλήθειας και δικαίωσης, αλλά πρωτίστως παιδείας, γνώσης και μόρφωσης, σε μία περίοδο Υπονόμευσης και Άρνησης της Γενοκτονίας.

Σχετικά:

  1. Θ. Μαλκίδης, Διδακτικό εγχειρίδιο για τη Γενοκτονία. Aπάντηση στην Υπονόμευση και την Άρνηση, 8.2.2016

Διαβάστε περισσότερα......

Ιστορική διάρκεια του ελληνικού έθνους

Ο Νεοκλής Σαρρής στην εκπομπή του High TV "Τομές" της 2.2.2010, διαβάζει την επιστολή που είχε αποστείλει ο ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος στην Καθημερινή στις 28 Ιανουαρίου 2010.

Σχετικά:
  1. Κων/νος Δεσποτόπουλος, Η εθνεγερσία του ᾽21, Αρχονταρίκι (ΕΤ-1), 25.3.2001
  2. Κων/νος Δεσποτόπουλος, Ιστορική διάρκεια του ελληνικού έθνους, Καθημερινή, 28.1.2010

Διαβάστε περισσότερα......

Η ουσία της πολιτικής

Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος  
Κ. Ι. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ κ.ά., Περί της πολιτικής. Επίλεκτα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, ΜΙΕΤ, 2004  
Κ. Ι. Δεσποτόπουλος κ.ά., Περί της πολιτικής. Επίλεκτα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, ΜΙΕΤ, 2004  

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ / Κριτική
Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Η δημοκρατία ως ολοκλήρωση του ανθρώπου

Στο βιβλίο αυτό ο ακαδημαϊκός Κ. Δεσποτόπουλος και οι συνεργάτες του παρουσιάζουν επίλεκτα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, ειδικότερα από τα έργα των Πλάτωνος, Αριστοτέλη, Αισχύλου, Σοφοκλή, Ευρυπίδη, Θουκυδίδη, Ισοκράτη και Δημοσθένη. Η μετάφραση σε άψογα νέα ελληνικά αποδίδει με ακρίβεια χειρουργική και σαφήνεια το περιεχόμενο και το ύφος του πρωτοτύπου (9), ενώ τα σχόλια, διεισδυτικά και εύστοχα, «συμβάλλουν στην υπέρβαση δυσχερειών για την κατανόηση της αρχικής σημασίας» των συστηματικά επιλεγμένων κειμένων και ιδιαίτερα στην αποκατάσταση της αναλογίας τους με τις σημερινές συνθήκες και άρα στην προβολή της επικαιρότητάς τους, ώστε να αποδειχθούν χρήσιμα για την «ορθή σύλληψη και αντιμετώπιση κρισίμων για τη ζωή της ανθρωπότητας πολιτικών προβλημάτων».

Στοχευμένο αντικείμενο του βιβλίου είναι η ουσία της πολιτικής: από τις απαρχές της πολιτικής συγκρότησης του ανθρώπου έως τη δημοκρατική του ολοκλήρωση. Αναδεικνύονται σε πανόραμα η ιδιοσυστασία και η εξέλιξη των πολιτειών, ειδικότερα δε η φύση της δημοκρατίας, η κοινωνική δομή που προσιδιάζει σε καθένα από τα πολιτικά συστήματα, η πολιτική ως λειτουργία αντικειμένων λόγων που συνάδει με τον πολιτισμό και το δημόσιο ήθος καθώς και η παθολογία της πολιτικής: η δημαγωγία και ο πόλεμος.

Το βιβλίο αρχίζει εύστοχα από τη δημιουργία των κοινωνιών του ανθρώπου (ο μύθος του Προμηθέα), όταν ο άνθρωπος «περί τον βίον σοφίαν έσχεν, των δε πολιτικήν ουκ είχεν» (38). Εξού και «κατ αρχάς άνθρωποι ώκουν σποράδην, πόλεις ουκ ήσαν» (38). Επειδή οι άνθρωποι «πολιτικήν τέχνην ουκ είχον» «ηδίκουν αλλήλους» (40), έως ότου ο Δίας προίκισε αυτούς με «αιδώ και δίκην» «για να είναι συντελεστές αρμονίας και συνοχής των πόλεων» (41). Ωστε, ο πολιτισμός θα δημιουργηθεί μόνον από τη στιγμή που οι άνθρωποι θα διαμορφώσουν την κοινωνική τους ηθικότητα (αιδώ) και την πολιτική δικαιοσύνη (δίκη). Εφόσον όμως «θείας μετέσχον μοίρας» (38) απέκτησαν επίσης τη δυνατότητα να μεταβάλουν την κοσμική τάξη που δημιούργησαν οι θεοί (43). Ο Αριστοτέλης θα προεκτείνει τη σκέψη του Πλάτωνα εν προκειμένω, για να παρατηρήσει ότι ο άνθρωπος είναι το τελειότερο των ζώων, «χωρισθείς όμως νόμου και δίκης χείριστο πάντων». Εξού και η «δικαιοσύνη πολιτικόν» (53).

Η πόλις ως κατά φύσιν κοινωνία συγκροτείται για το ζην, υπάρχει όμως για το ευ ζην. Μόνον η πόλις είναι αυτάρκης. Ο Κ. Δεσποτόπουλος προβαίνει σε καίριες επισημάνσεις σε ό,τι αφορά τις έννοιες που συγκροτούν την ουσία της πόλεως, όπως της αυτάρκειας (55), του καταμερισμού των έργων (65 επ.), της αρχιτεκτονικής θέσης της πολιτικής και της διαλεκτικής της σχέσης με την οικονομία (το οικονομικό σύστημα ως πρόβλημα πολιτικής) (70-71), αλλά και για ειδικότερα ζητήματα, όπως η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτεία, οι όροι συνοχής της πόλεως, η παιδεία, η δύναμη του νόμου για τον εθισμό στον κανόνα της πολιτείας (107, 119, 121) κ.ά.

Η ουσία της πολιτικής απολήγει τελικά στην έξαρση της δημοκρατικής πολιτείας, που είναι η κορύφωση της κοινωνικής και πολιτικής ολοκλήρωσης του ανθρώπου με όρους ελευθερίας. Κατά τούτο, ο Επιτάφιος του Περικλέους κατέχει κομβική θέση στο όλο έργο, προκειμένου να καταδειχθεί η θεμελιώδης λειτουργία του πολιτειακού πατριωτισμού στο συλλογικό γίγνεσθαι των πολιτών. Η ελευθερία της πόλεως έναντι του «άλλου» συνδυάζεται άρρηκτα με την ελευθερία ενός έκαστου εντός της πόλεως (127, 129).

Η συνάφεια της πολιτείας με το κοινό συμφέρον συνάδει με την προβληματική για την εσωτερική νομιμοποίησή της και εντέλει για τη σταθερότητά της. Ορθή πολιτεία είναι η κεκραμένη καλώς πολιτεία που μεριμνά για την ισόρροπη -τη συγκλίνουσα εις το μέσον- κοινωνικοοικονομική σύνθεση των μελών της και για τη δίκαιη κατανομή των λειτουργιών του πολιτικού συστήματος. Η νόμω κρατούσα πολιτεία (143-146) διδάσκει το ανάλογο προς αυτήν ήθος και την ομόλογη παιδεία (107) στους πολίτες. Ωστε το είδος της πολιτείας συνάδει με το στάδιο που διέρχεται η πόλη, η κρίση όμως για την ορθή πολιτεία συνέχεται, όχι με το είδος, αλλά με την εσωτερική της ποιότητα. Κάθε πολιτεία έχει να επιδείξει μια ορθή και μια παρεκκλίνουσα εκφορά της. (Εως εδώ η προσωπική εισφορά του Κ. Δεσποτόπουλου.)

Μέσα από την τραγωδία η Πολυάνθη Τσίγκου εγείρει το ζήτημα της εξέλιξης των πολιτειών, φέρνοντας αντιμέτωπες τις πολιτείες του «βασιλικού»/ηρωικού κύκλου (εκείνες του Πελασγού, του Κρέοντα, του Οιδίποδα, του Θησέα κ.ά.) με εκείνες των κλασικών χρόνων. Στις μεν, ο κάτοχος της εξουσίας (ο βασιλεύς) ενσαρκώνει το πολιτικό σύστημα, ενώ η πολιτική δυναμική επικεντρώνεται στο δίλημμα εάν ο νόμος ενσαρκώνει τη βούλησή του ή τη φυσική τάξη. Το δίλημμα αυτό -που οριοθετεί τη δεσποτική από τη νομιμοποιημένη εξουσία-, κατά την προδημοκρατική περίοδο της πόλης, η Π. Τσίγκου επέλεξε να συνοδεύσει με ένα κορυφαίο απόσπασμα του Ευριπίδη στις Ικέτιδες, το οποίο αποδίδει με αριστουργηματικό τρόπο την έννοια του «κράτους δικαίου»: «Δεν υπάρχει κακό χειρότερο για την πόλη/ από τον μονάρχη (τον κάτοχο της εξουσίας), όπου προπάντων/ δεν υπάρχουν νόμοι κοινοί, αλλά εξουσιάζει ένας,/ που κατέχει τον νόμο αυτός, κατά τη βούλησή του./ κι αυτό καθόλου δεν είναι ισότητα./ Αντίθετα, όταν υπάρχουν νόμοι γραπτοί,/ και ο αδύνατος και ο πλούσιος/ έχουν τη δικαιοσύνη εξίσου, και είναι δυνατό/ στους ασθενέστερους, όταν κάποιος κακολογείται,/ να αντείπει τα ίδια στον ευκατάστατο/ και ο μικρότερος, σαν έχει δίκιο/ νικάει τον μεγαλύτερο. Κι ελευθερία είναι εκείνο το/ "Ποιος θέλει, αν έχει κάποια γνώμη ωφέλιμη/ για την πόλη, να την παρουσιάσει;"» (229-231).

Τα κείμενα των Ρητόρων της δημοκρατίας προσφέρουν εξαίρετα δείγματα γραφής για την ποιότητα της πολιτικής πράξης και ειδικότερα για το ήθος του δημοσίου ανδρός ή του δημοκόλακος. Ο Διονύσιος Τσελέντης πολύ εύστοχα επέλεξε και σχολίασε αποσπάσματα λόγων του Δημοσθένη και του Ισοκράτη. Η προβληματική για την ακραία έκφραση της πολιτικής ως σχέσης δύναμης συνάδει με το δίλημμα του πολέμου ή της ειρήνης, το οποίο εντούτοις ανέδειξε σε υπέρτατη δια-κρατική «αρετή» η δημοκρατία, με κατακλείδα τον διάλογο των Αθηναίων με τους Μηλίους (282-283). Η Κυριακή Ξυλά, με φιλολογικό πάθος για τον Θουκυδίδη, επέλεξε και σχολίασε πολύ επαγωγικά καίρια χωρία του έργου του μεγάλου ιστορικού.

Πρόκειται για ένα μοναδικό στο είδος του βιβλίο, με πλούσια ευρηματικότητα και αξία που ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα. Η χρησιμότητά του για τη διαμόρφωση της εθνικής και της δημοκρατικής αυτογνωσίας είναι καταφανής. Εξού και θα ήταν ευχής έργον η πολιτεία να αποφάσιζε να διανέμεται δωρεάν στη μέση εκπαίδευση και ιδίως στους φοιτητές ανεξαρτήτως επιστημονικής πειθαρχίας.

Αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία - Ημερομηνία δημοσίευσης: 18-01-2008

Διαβάστε περισσότερα......

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

Γ. Κοντογιώργης, Το διακύβευμα των εννοιών. Αναφορά στους νέους, 29 Νοε 2015

Ομιλία του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Το διακύβευμα των εννοιών. Αναφορά στους νέους», που έγινε στις 29.11.2015 σε στέκι νέων στον Υμηττό.

Διαβάστε περισσότερα......

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

Θ. Μαλκίδης, Η Θράκη ανάμεσα στις συμπληγάδες της ελλαδικής αδιαφορίας και του τουρκικού εθνικισμού, 24 Ιαν 2016

Θεοφάνης Μαλκίδης  
Θεοφάνης Μαλκίδης, Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών  
Θ. Μαλκίδης, Διπλωματικές και πολιτικές συνιστώσες της δραστηριότητες του γενικού προξενείου της Τουρκίας στην Κομοτηνή, Γόρδιος, 2012  

Μέρος της ομιλίας του κ. Θεοφάνη Μαλκίδη, Διδάκτωρα Κοινωνικών Επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, με θέμα «Η Θράκη ανάμεσα στις συμπληγάδες της ελλαδικής αδιαφορίας και του τουρκικού εθνικισμού», η οποία έγινε στις 24.1.2016, στα πλαίσια Ημερίδας με θέμα «Το μέτωπο Ελλάδας-Κύπρου δίνει λύσεις στις απειλές και στα αδιέξοδα;» και διοργάνωσε στην Αθήνα το Βήμα Σαρωνικού.

1. Από την απελευθέρωση μέχρι την τριχοτόμηση και την προσφυγιά

Αφού είχε προηγηθεί η εξόντωση του Θρακικού Ελληνισμού, όπως και του Ποντιακού και του Μικρασιατικού, η οποία εξελίχθηκε μέχρι το 1922-1923 σε Γενοκτονία, η υπογραφή το 1920 της συνθήκη των Σεβρών, έδωσαν στην Ελλάδα την Ανατολική Θράκη μέχρι την Τσατάλτζα, σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη και τη χερσόνησο της Καλλίπολης.

Επίσης η Ελλάδα πήρε την Ίμβρο και την Τένεδο, τη Σμύρνη με την περιοχή της, ενώ παράλληλα σημειώθηκε η απελευθέρωση της δυτικής (Θράκης).

Σε λιγότερο από δύο χρόνια, οι ραγδαίες εξελίξεις στο μικρασιατικό μέτωπο, η αλλαγή των προσανατολισμών και της πολιτικής των Μεγάλων Δυνάμεων έναντι των Κεμαλικών, είχαν σαν αποτέλεσμα να υπογραφεί η συνθήκη ανακωχής των Μουδανιών, με την οποία ο ελληνικός στρατός διατάχθηκε να εκκενώσει όχι μόνο την Ιωνία, όπου εκεί πλέον γραφόταν ο (τραγικός) επίλογος μιας παρουσίας αιώνων, αλλά μέσα σε 15 μέρες και την Ανατολική Θράκη, εκεί όπου υπήρχαν μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις του και εύρωστο ελληνικό στοιχείο.

2. Η Θράκη από το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας (1930) μέχρι την κοινή ένταξη της Ελλάδας και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ (1952)

Η τριχοτόμηση της Θράκης, επισφραγίστηκε στη Λωζάννη, όπου στις 30 Ιανουαρίου 1923 υπεγράφη (και) η Ελληνοτουρκική σύμβαση και το πρωτόκολλο «περί ανταλλαγής των ελληνικών και τουρκικών πληθυσμών».

Σύμφωνα με το πρώτο άρθρο του πρωτοκόλλου από 1ης Μαΐου 1923, θα γινόταν υποχρεωτική ανταλλαγή των χριστιανών Τούρκων υπηκόων με τους μουσουλμάνους Ελληνικής υπηκοότητας ενώ εξαιρέθηκαν οι μουσουλμάνοι της Θράκης. Επίσης εξαιρέθηκαν οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, (πληθυσμός 390.000) καθώς και οι Έλληνες της Ίμβρου και της Τενέδου (πληθυσμός 12.000).

Με τη Συνθήκη της Λωζάννης, η οποία επιβλήθηκε από τα μεγάλα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα επιβεβαιώθηκε η νέα πραγματικότητα στη ελληνική («δυτική») Θράκη, η οποία δέχθηκε ένα μεγάλο μέρος των προσφύγων από την ανατολική Θράκη, ενώ ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος.

Το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας (1930) αποτέλεσε μία σημαντική τομή για τη Θράκη και δεν λειτούργησε μόνο οικονομικά εις βάρος των προσφύγων αφού «η συντριπτική πλειοψηφία τους είδε να χάνεται το ενδεχόμενο αποζημίωσης των περιουσιών τους», αλλά λειτούργησε ηθικά και πολιτικά σαν το πρώτο μέσο για την εξαφάνιση του προσφυγικού πληθυσμού, για την εξαφάνιση της μνήμης. Ως επισφράγισμα της πολιτικής “φιλίας”, θα έλθει αμέσως μετά την υπογραφή του συμφώνου, η πρόταση του Βενιζέλου, για απονομή βραβείου Νόμπελ ειρήνης στον Μουσταφά Κεμάλ!

Μεταπολεμικά, αφού έχει προηγηθεί η σκληρή κατοχή από τη Γερμανία και τη Βουλγαρία, καθώς και ο εμφύλιος, ακολουθεί η κοινή ένταξη της Ελλάδας και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, το 1952.

Η Τουρκία συνέχισε τη δράση της που είχαν σαν στόχο τις μουσουλμανικές μειονότητες στη Θράκη (μορφωτικά σύμφωνα 1951 και 1968), την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης (πογκρόμ του 1955, απελάσεις 1964), της Ίμβρου και της Τενέδου (ίδρυση αγροτικών ανοιχτών φυλακών, απελάσεις), με πρωταρχικό σκοπό τον αφανισμό των Ελλήνων και τη δημιουργία μίας κατάστασης πίεσης στη Θράκη (παράλληλα με αυτήν στην Κύπρο και το Αιγαίο).

Στη Θράκη, η Τουρκία εκμεταλλεύθηκε τα ψυχροπολεμικά δεδομένα και απαίτησε από τη σύμμαχο Ελλάδα, να μαθαίνουν οι Πομάκοι, όπως και οι Αθίγγανοι την τουρκική γλώσσα. Γεγονός που ενδιέφερε τη συμμαχία μια και προτιμούσε να δει να μαθαίνουν οι Πομάκοι και οι Ρωμά την τουρκική γλώσσα και να υφίστανται την τουρκική προπαγάνδα, άσχετα αν αυτό θα είχε επιπτώσεις μακροπρόθεσμα στην Ελλάδα, παρά να τους δει να καταλήγουν στο άλλο αντίπαλο στρατόπεδο και συγκεκριμένα στη Βουλγαρία.

Οι τουρκικές πιέσεις θα συνεχιστούν στην Ελλάδα για τις μουσουλμανικές μειονότητες, ζητώντας την αλλαγή της ονομασίας το 1955 τους σε «Τουρκική» (μειονότητα), πιέσεις που εντείνονταν με την πάροδο του χρόνου και την περαιτέρω προσέγγιση των δύο πλευρών. Με την ίδια αντίληψη συμπεριφέρθηκαν οι δύο χώρες, το 1951 και το 1968 όταν υπογράφτηκαν τα μορφωτικά πρωτόκολλα που είχαν σαν αποτέλεσμα, την εισβολή της τουρκικής πολιτικής στη Θράκη.

Η Ελλάδα μετά την είσοδό της στο ΝΑΤΟ, θα εγκλωβίσει αρκετές περιοχές, ικανές για να δεχθούν μόνο στρατιωτικά έργα και “ανεπιθύμητους δημόσιους υπαλλήλους και στρατιωτικούς”. Το “θα σε στείλω στον Έβρο” ήταν το σύνθημα. H Θράκη, που αποτέλεσε για λόγους Νατοϊκής ασφάλειας το ανάχωμα προς τις χώρες του συμφώνου της Βαρσοβίας, είναι χαρακτηριστική. Βέβαια αυτός ο καθορισμός ενός συγκεκριμένου ρόλου για τη Θράκη, είχε τις επιπτώσεις του στην οικονομική, κοινωνική, δημογραφική ισορροπία, με τα επακόλουθα της ερήμωσης, της μετανάστευσης, της περιθωριοποίησης.

Η Θράκη καθόλη τη μεταπολεμική περίοδο έμεινε έξω από τους κρατικούς προγραμματισμούς που είχαν σχέση με την ανάπτυξή της με αποτέλεσμα να αποτελεί μία από τις πιο φτωχές περιφέρειες της Ευρώπης. Παράλληλα στο πολιτικό πεδίο, η στάση της Ελλάδας απέναντι στη Θράκη θα επηρεαστεί σημαντικά, καθοριστικά στη συνέχεια, μετά το 1952, είτε με την πίεση για αλλαγή από μουσουλμανικών σε Τουρκικών του χαρακτηρισμού των μειονοτήτων, είτε με τα μορφωτικά πρωτόκολλα, είτε με την ανοχή στο ρόλο του Τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και τη δημιουργία κλίματος έντασης στην περιοχή.

3. Η Θράκη ανάμεσα στον Τουρκικό εθνικισμό και την ελλαδική αδιαφορία

Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κατάληψη του 40% του εδάφους της, αρχίζει να γίνεται πιο έντονη από την τουρκική πλευρά, η αμφισβήτηση της Θράκης, η οποία κορυφώνεται με τις κινήσεις στις εθνικές, τοπικές νομαρχιακές-περιφερειακές εκλογές, για τις εκλογές για το ευρωπαικό κοινοβούλιο και με τη δημιουργία «ανεξάρτητων μειονοτικών συνδυασμών».

Μετά την αλλαγή της γεωγραφίας το 1989 και το τέλος της ψυχροπολεμικής εποχής, άλλαξε και ο ρόλος της Θράκης. Η Τουρκία βλέποντας να αλλάζουν οι όροι του παιχνιδιού προσάρμοσε την πολιτική της στην μεταψυχροπολεμική εποχή. Υλοποιεί πολιτικές διεθνοποίησης του θέματος των μουσουλμανικών μειονοτήτων που συνεχίζει να τις ονομάζει τουρκικές, ανακινεί συνέχεια θέμα παιδείας και θρησκευτικής ελευθερίας των μειονοτήτων δημιουργώντας εντάσεις και εντυπώσεις, ενώ έντονη κινητοποίηση αναπτύσσεται και με το θέμα των μουφτήδων της Ξάνθης και της Κομοτηνής, που έχει διορίσει το Ελληνικό κράτος και δε τους δέχεται η Τουρκία ζητώντας εκλογή.

Στη Θράκη η τουρκική πολιτική χρησιμοποίησε και συνεχίζει να χρησιμοποιεί μεθόδους που έχουν σαν σκοπό τη συνένωση και των εκτουρκισμό των μουσουλμανικών μειονοτήτων, έτσι ώστε να αποκτήσουν τεχνητή τουρκική συνείδηση, θεωρώντας ως «μητέρα πατρίδα», την Τουρκία. Εδώ θα πρέπει να προστεθεί η τουρκική προσπάθεια να αναγνωρισθούν οι μουσουλμανικές μειονότητες ως μία εθνική τουρκική μειονότητα.

Η τουρκική πολιτική αποβλέπει στη δημιουργία δεσμών πολιτικών, στην ουσία και την επιδίωξη αλυτρωτικών, οικονομικών, υπό κηδεμονία και εύκολα ελεγχόμενες και «πολιτιστικών» συνισταμένων στην από κοινού αντίληψη της κρατικής τουρκικής προπαγάνδας) μεταξύ «δυτικής και ανατολικής Θράκης» αλλά και μεταξύ «δυτικής Θράκης και νοτίων βουλγαρικών επαρχιών».

Είναι προφανές ότι η τουρκική πολιτική προσπαθεί να υπονομεύσει κάθε προσπάθεια διαφορετικότητας μέσα στους μουσουλμάνους, τρομοκρατώντας με κάθε τρόπο τις προσπάθειες των Πομάκων και των Ρωμά για ανάκτηση της ταυτότητάς τους και απεμπλοκής από τους τουρκικούς μηχανισμούς. Μάλιστα σε κάθε ευκαιρία γίνεται αναφορά από καθεστωτικούς παράγοντες από την Τουρκία, από τους ψευδομουφτήδες, στη μία και ενιαία μειονότητα, δηλαδή την «τουρκική» και στον αγώνα που πρέπει να συνεχιστεί ώστε «να γίνει η δυτική Θράκη τουρκική».

Από την άλλη πλευρά η ελλαδική πολιτική για τη Θράκη στον χώρο της οικονομίας η περιορίστηκε σε πολιτικές κινήτρων, με στόχο περισσότερο τη στήριξη του εισοδήματος και του κέρδους και λιγότερο την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα της οικονομίας.

Εξαγγέλθηκαν έργα υποδομής (Εγνατία οδός, σιδηρόδρομος, αγωγοί φυσικού αερίου, πετρελαίου, κλπ), τα οποία άλλα έγιναν με καθυστέρηση, άλλα δεν έγιναν ποτέ, ενώ πολλές παραγωγικές δομές έκλεισαν, δημιουργώντας περαιτέρω πίεση. Ως πράξη αντιστροφής του δυσμενούς οικονομικού κλίματος στη Θράκη, προτάθηκε δημιουργία Ειδικής Οικονομικής Ζώνης, που συγκεντρώνει (και) γερμανικό και τουρκικό ενδιαφέρον!

Η διαπίστωση για την οποία πρέπει να ληφθούν άμεσα πρωτοβουλίες, πολιτικές, οικονομικές, αναπτυξιακές, εκπαιδευτικές και κοινωνικές, είναι αποκλειστικά μία και μοναδική: Η Θράκη είναι ανάμεσα σε συμπληγάδες.

Από την μία πλευρά δρα ανενόχλητα ένας ποικιλόμορφος τουρκικός εθνικισμός με εκατοντάδες παραμέτρους, που καθημερινώς εκτείνει τη δραστηριότητά του, προκαλώντας και δυναμιτίζοντας τόσο την ειρηνική συμβίωση μεταξύ πλειονοτικών και μειονοτικών, όσο και την ελληνική ασφάλεια και εθνική κυριαρχία. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται, η για χρόνια αδιάφορη Ελλάδα που αγνοεί τη Θράκη και τα προβλήματά της και που έχει μείνει με την πολύχρονη φλυαρία περί «ενσωμάτωσης» ή «ένταξης» της μειονότητας στην ελλαδική κοινωνία, χωρίς να βλέπει τον επεκτατισμό της Τουρκίας και την καταπίεση Ελλήνων πολιτών, χριστιανών και μουσουλμάνων, Πομάκων, Ρομά και τουρκόφωνων. Είναι αναμφισβήτητο και προφανές πως, δεν μπορεί να συνεχιστεί ούτε η τουρκική εθνικιστική πρόκληση η οποία έχει άμεση επίπτωση στις μουσουλμανικές μειονότητες, πόσο μάλλον δεν μπορεί να συνεχιστεί η αδιαφορία της Ελλάδας για τον κρίσιμο και ζωτικής σημασίας χώρο της Θράκης.

Αναδημοσίευση από το Βήμα Σαρωνικού - Ημερομηνία δημοσίευσης: 04-02-2016

Διαβάστε περισσότερα......

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Γ. Κοντογιώργης: Το ελληνικό πολιτικό σύστημα στο σύνολό του ούτε θέλει ούτε μπορεί να αντιστοιχηθεί με την Ελλάδα του πολιτισμού ούτε και να υπερβεί τον εαυτό του, 4 Φεβ 2016

Ο Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης στην εκπομπή του Σπορnews 90,1 της Λάρισας "Ακροβάτες του ονείρου" της 4.2.2016 και στον Πέτρο Ιωάννου.

Διαβάστε περισσότερα......

Θ. Μαλκίδης, Η Ειδική Οικονομική Ζώνη στη Θράκη και η εθνική κυριαρχία, 30 Μαρ 2013

Ομιλία του Διδάκτωρα Κοινωνικών Επιστημών και μέλους της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών κ. Θεοφάνη Μαλκίδη με θέμα «Η Ειδική Οικονομική Ζώνη στη Θράκη και η εθνική κυριαρχία», η οποία έγινε στις 30.3.2013 στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο, στα πλαίσια Συνεδρίου που διοργάνωσε η Θρακική Εστία Θεσσαλονίκης, με θέμα «Εθνική αγωνία και συναγερμός για τη Θράκη μας».

Σχετικά:

  1. Θ. Μαλκίδης, Περί ΕΟΖ στην Θράκη, 10.4.2012
  2. Υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, Διεύθυνση Αδειοδότησης Επιχειρήσεων και Επιχειρηματικών Πάρκων, Σύσταση και συγκρότηση Επιτροπής Παρακολούθησης και Παραλαβής του έργου με τίτλο «ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 42 ΠΑΡ. 3 ΤΟΥ Ν. 3982/2011» στο πλαίσιο της Πράξης «Μελέτες και υποστήριξη ΓΓΒ για απλοποίηση επιχειρηματικού περιβάλλοντος», του Ε.Π. «Ανταγωνιστικότητα και Επιχειρηματικότητα», 21.1.2016

Διαβάστε περισσότερα......

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

Β. Καραποστόλης, Η ανάδυση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού στην ελληνική κοινωνία, 29 Ιαν 2016

Ομιλία του Καθηγητή Πολιτισμού και Επικοινωνίας στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του ΕΚΠΑ κ. Βασίλη Καραποστόλη με θέμα «Η ανάδυση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού στην ελληνική κοινωνία», η οποία έγινε στις 29.1.2016 στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (Ι.Α.Α.), στα πλαίσια Διημερίδας με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών με τίτλο «Συμμετοχή και αλληλεγγύη στην εκπαίδευση. Η αντιμετώπιση των φαινομένων βίας», που διοργάνωσε το Ίδρυμα Νεότητος της Ι.Α.Α. σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Διαβάστε περισσότερα......

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

Θ. Μαλκίδης, Από την Παιδεία των Τριών Ιεραρχών στην Α-Παιδεία της Άρνησης, 31 Ιαν 2016

Ομιλία του Διδάκτωρα Κοινωνικών Επιστημών και μέλους της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών κ. Θεοφάνη Μαλκίδη με θέμα «Από την Παιδεία των Τριών Ιεραρχών στην Α-Παιδεία της Άρνησης», η οποία έγινε στις 31.1.2016 στο Δημοτικό Θέατρο Θέρμης Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της "Γιορτής Γραμμάτων" που διοργάνωσε το Σωματείο "Παναγία Σουμελά Δήμου Θέρμης".

Διαβάστε περισσότερα......