Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις

Αυτοδύναμοι!

Εκστρατεία για ένα εσωτερικό ομολογιακό δάνειο
Γιώργος Καραμπελιάς

Μια αδιάψευστη ένδειξη της σαπίλας των ελληνικών ελίτ είναι η απουσία οποιασδήποτε πρωτοβουλίας για ενίσχυση της αλληλεγγύης και της συνοχής της κοινωνίας από το σύνολο των πολιτικών, «πνευματικών» και οικονομικών ελίτ της χώρας.

Σήμερα, οι έλληνες εφοπλιστές παραμένουν ακόμα ιδιοκτήτες του μεγαλύτερου εμπορικού στόλου στον κόσμο, με παραγγελίες πολλών δεκάδων δισεκατομμυρίων. Έλληνες επιχειρηματίες, τραπεζίτες, πολιτικοί και άλλοι χρυσοκάνθαροι διαθέτουν καταθέσεις εκατοντάδων δισεκατομμυρίων στο εξωτερικό. Μερικές εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες έχουν ένα σημαντικό ύψος καταθέσεων και σημαντικά περιουσιακά στοιχεία.

Αν όλοι οι Έλληνες, με πρωτοστάτες τους υπουργούς, τους βουλευτές, τους συνδέσμους των εφοπλιστών και των βιομηχάνων, τους τραπεζίτες, τους κατασκευαστές, τους ιδιοκτήτες ΜΜΕ, τους «συνδικαλιστές» τύπου Παναγόπουλου, με αμοιβές δεκάδες χιλιάδες ευρώ τον μήνα, και τους μεγαλοδημοσιογράφους, εννοούσαν στα σοβαρά αυτά που λένε, ότι «όλοι θα πρέπει να συνεισφέρουμε για το ξεπέρασμα της κρίσης», θα είχαν ήδη ξεκινήσει μια εκστρατεία για ένα εσωτερικό ομολογιακό δάνειο, με χαμηλό επιτόκιο, για να δανείσουν το ελληνικό κράτος.

Αν οι σύνδεσμοι των ομογενών, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ και την Αυστραλία, κινητοποιούνταν προς την ίδια κατεύθυνση, σήμερα θα ήταν άλλη η κατάσταση της χώρας.

Θα μπορούσε να υπάρξει μια σοβαρή χρηματοδότηση του ελληνικού κράτους, ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων, θα ενισχυόταν όντως η εθνική συνοχή και οι Έλληνες θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ενωμένοι την κρίση.

Οι Έλληνες κάποτε διεξήγαν μεγάλους εθνικούς αγώνες στηριζόμενοι κατʼ εξοχήν στην οικονομική συμπαράσταση των συμπατριωτών τους. Οι Ζωσιμάδες, ο Βαρβάκης, ο Σίνας, ακόμα και ο Συγγρός, ο Αβέρωφ, μοναστήρια και Μητροπολίτες, οι χιλιάδες των μικρών και μεγάλων ευεργετών, στήριξαν την εκπαίδευση κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, χρηματοδότησαν τη Φιλική Εταιρεία και την Επανάσταση, ενίσχυσαν τον ελληνικό στόλο στους Βαλκανικούς Πολέμους. Συχνά αυτοί οι εθνικοί ευεργέτες ήταν στυγνοί καπιταλιστές, όπως ο Συγγρός. Κι όμως, παράλληλα, ήταν διατεθειμένοι να ξοδέψουν απλόχερα για τις ανάγκες της πατρίδας, επιστρέφοντας έτσι ένα μέρος από αυτά που είχαν καρπωθεί.

Σήμερα δεν βρέθηκε ούτε ένας –ένας– πολιτικός, επιχειρηματίας, μεγαλοδημοσιογράφος που να βάλει το χέρι στην τσέπη, δεν βρέθηκε ούτε ένας να κάνει έστω αυτό που έκαναν οι ιταλοί καπιταλιστές.

Οι Έλληνες αντιμετωπίζουν την κρίση ο καθένας μόνος του και οι μόνες πρωτοβουλίες αλληλεγγύης έρχονται από τα κάτω, από ομάδες πολιτών και από την Εκκλησία.

Και γιʼ αυτήν την κατάντια δεν ευθύνεται μόνο το «πνεύμα της εποχής», ο ατομικισμός, ο καταναλωτισμός. Ευθύνονται, πριν απʼ όλα, όλοι εκείνοι που πασχίζουν να αποδομήσουν την Ιστορία μας, να κόψουν τις ρίζες μας, να μας μεταβάλουν σε αγέλη χωρίς ταυτότητα.

Και έρχονται σήμερα να τα ζητήσουν όλα από τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους άνεργους, τους αγρότες, τους μικρέμπορους, τους «μικρομεσαίους», με περικοπές, χαράτσια, φοροεπιδρομές, απολύσεις. Οι ίδιοι δεν είναι διατεθειμένοι να παραχωρήσουν τίποτε!

Ο περιβόητος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που κινδυνεύει να γίνει πιο αναξιόπιστος απʼ όλους τους άλλους, ξέρει μόνο να διαμαρτύρεται επειδή τον κράζουν οι πολίτες.

Είναι καιρός, λοιπόν, να αναλάβει μια πρωτοβουλία αν θέλει να μειωθεί η λαϊκή κατακραυγή εναντίον του. Να δημιουργήσει μια ανεξάρτητη και υπεράνω υποψίας επιτροπή ελέγχου, που θα αναλάβει τη διαχείριση ενός ομολογιακού δανείου, στο οποίο, πρώτος αυτός, θα συνεισφέρει ένα σημαντικό ποσόν και αμέσως ύστερα από αυτόν ο πρωθυπουργός, όλοι οι υπουργοί και οι βουλευτές, με ένα υποχρεωτικό μίνιμουμ συμμετοχής, που να ανέρχεται σε μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Αμέσως μετά θα πρέπει να ακολουθήσουν οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι μεγαλέμποροι, οι κατασκευαστές, οι μεγαλοδημοσιογράφοι. Και μετά μπορούν να ακολουθήσουν όλοι οι έλληνες πολίτες, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Και επειδή το αυτί των παχύδερμων δεν πρόκειται να ιδρώσει εύκολα, θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα κίνημα προώθησης ενός τέτοιου δανείου, που θα τους υποχρεώσει να κινηθούν έστω και διά της βίας. Είναι καιρός, πέρα από τις καταγγελίες, να παρέμβουμε και στο ίδιο το ζήτημα του χρέους. Θα πρέπει να πάψουμε να αναζητούμε δανεικά από τους ξένους και να υποχρεώσουμε τους «ξένους» που βρίσκονται στον τόπο μας, αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτήν την άθλια κατάσταση, να συμβάλουν επιτέλους όχι μόνο στο ξεπέρασμα της κρίσης αλλά και στην ανασυγκρότηση της κοινωνίας την οποία διέλυσαν. Κάτι τέτοιο εξάλλου θα μείωνε κατά πολύ και τις δυνατότητες των ξένων, της Μέρκελ και του ΔΝΤ, να μας εκβιάζουν από δόση σε δόση, από Μνημόνιο σε Μνημόνιο, θα έδινε τη δυνατότητα στην ελληνική κοινωνία να τους αντιμετωπίσει με θάρρος και υπερηφάνεια...

Το αίτημα του ομολογιακού δανείου, με βάση τις οικονομικές δυνατότητες και τις ευθύνες των διαφορετικών κοινωνικών ομάδων και τάξεων, έπρεπε ήδη να αποτελεί βασικό αίτημα του κινήματος των Αγανακτισμένων. Όμως, κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Αναδημοσίευση από τη Ρήξη (φ. 81) - Ημερομηνία δημοσίευσης: 14-01-12


Share/Save/Bookmark

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Θα συμφωνήσω με τον πυρήνα του άρθρου. Αν θέλουμε να τα καταφέρουμε πρέπει να τα καταφέρουμε μόνοι μας και μάλιστα ισχυρίζομαι ότι έχουμε τις δυνάμεις για να τα καταφέρουμε. Δηλ. μπορούμε.
Θα διαφωνήσω με την προτροπή προς τους Έλληνες κεφαλαιούχους. Εσείς αν ήσασταν Έλληνας κεφαλαιούχος θα δίνατε λεφτά να τα διαχειριστεί αυτό το τσίρκο που μας κυβερνάει; Πιστεύεται ότι οι Έλληνες κεφαλαιούχοι ξέχασαν τις καταστροφές που υπέστησαν από τη ντόπια κρατική μαφία; Γιατί θα πρέπει να χρηματοδοτήσουν τη ντόπια κρατική μαφία; Γιατί επί της ουσίας περι αυτού πρόκεται. Να τους δώσουν τα λεφτά για να μην πέσουν. Οι Έλληνες κεφαλαιούχοι εκδιώχθηκαν από τη χώρα μετά τη μεταπολίτευση. Χαρακτηρίστηκαν μεγάλο κεφάλαιο, απατεώνες κλέφτες μιάσματα κλπ. Ε λοιπόν έφυγα για άλλη γη κι άλλα μέρη. Τώρα γιατί τους ζητάμε να μας σώσουν; Έγιναν απότομα καλοί; Δημοκρατία έχουμε και ο Λαός εψήφιζε τη ληστρική αριστερά του Ανδρέα και συνεπώς ενέκρινε αυτή την πολιτική. Ήθελε να διώξει το κεφάλαιο για να του πάρει τα λεφτά να τα φάει. Όπως έστρωσε λοιπόν να κοιμηθεί και να αφήσει αυτούς που έδιωξε ήσυχους.

Και μερικά λίνκ με σχόλια από άλλες ιστοσελίδες για το τι θα μπορούσε να γίνει.

Κλίκ

Κλίκ

Κλίκ

Ανώνυμος είπε...

Το άρθρο αναδημοσιεύεται εδώ, εδώ κι εδώ. Δείτε τα σχόλια και σε αυτές τις σελίδες.

Ανώνυμος είπε...

>Είναι καιρός, λοιπόν, να αναλάβει μια πρωτοβουλία αν θέλει να μειωθεί η λαϊκή κατακραυγή εναντίον του<

Επιτρέπει το Σύνταγμα στον ΠτΔ να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες; Πώς θα την αναλάβει, λοιπόν; Η μόνη πρωτοβουλία που μπορεί και ίσως θα έπρεπε να αναλάβει είναι να παραιτηθεί, ως άχρηστος, ή να ζητήσει να περικοπεί η πλουσιοπάροχη χορηγία του, διότι είναι ο πιο σκανδαλώδης αργόμισθος του κράτους. Δεν προσφέρει ούτε το ελάχιστο. Τίποτε απ' αυτά δεν ζητά, όμως, ο Παπούλιας και περιμένει ο Καραμπελιάς πρωτοβουλίες απ' αυτόν τον άνθρωπό;

Και αυτό το άρθρο είναι ένα ωραίο ευχολόγιο, με τα απαραίτητα "πρέπει να...", "αν" κλπ. Πήξαμε από άρθρα. Μία βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας δεν τα χωρά. Όλοι ξέρουν τι "πρέπει να...", αλλά κανείς δεν λέει το ΠΩΣ και ΠΟΙΟΣ.