Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

Αντιθέσεις - Γιάννης Παπαμιχαήλ - Τέλος εποχής - 7 Οκτ 11

Ο δημοσιογράφος κ. Γεώργιος Σαχίνης συζήτησε με τον Καθηγητή Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών κ. Γιάννη Παπαμιχαήλ, στις 7.10.11 στο κανάλι Κρήτη ΤV, για το πρόβλημα της ελληνικής κρίσης, τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης που περιλαμβάνονται στο περιβόητο μνημόνιο, τις κοινωνικές αντιστάσεις, επιχειρώντας να ψηλαφήσει ένα δρόμο για την έξοδο από την κρίση.

Σχετική αρθρογραφία / βιβλιογραφία:

  1. Γιάννης Παπαμιχαήλ, Τέλος εποχής, Πεδίο, 2010
  2. Γιάννης Παπαμιχαήλ, Η Ελλάδα είναι πείραμα-πιλότος, 21.9.10
  3. Γιάννης Παπαμιχαήλ, Οικονομική κρίση, πολιτική υποτέλεια και προβληματισμοί σε σχέση με τον επαγγελματικό προσανατολισμό στη σημερινή νεοελληνική πραγματικότητα, 25.6.11


Share/Save/Bookmark

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Άλλη μια αποτυχημένη παρουσία. Στοιχειώδη πράγματα δεν ξέρει να βάλει σε σειρά. Σε κάποια φάση θέτει το ρητορικό ερώτημα αν θέλουμε κρατικούς δασκάλους νοσοκομεία κλπ.
Κάποιος θα πρέπει να του πει ότι τα μοντέλα είναι 2. Ή θα έχεις μεγάλους φόρους και κρατικές τις κοινωνικές παροχές ή θα έχεις μικρούς φόρους και όλες τις παροχές ιδιωτικές.
Αν μάλιστα προχωρήσουμε σε ένα μεικτό μοντέλο όπου θα έχουμε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα σε ανταγωνισμό τότε θα μπορούμε να μιλήσουμε καλύτερα.

Τελικά οι εκπομπές αυτές έχουν μόνο μια χρησιμότητα. Να μας δείχνουν τις παρακμιακές ιδέες που μας έφεραν στα χάλια που μας έφεραν.

Ανώνυμος είπε...

Η γενική εντύπωση της παρουσίας του Παπαμιχαήλ είναι μάλλον θετική, ιδιαίτερα η ανάλυση του για την αίσθηση του πολίτη του κόσμου που έχουν οι νέοι, καθώς και η αλληλεπίδραση μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.
Το σημείο που τονίζει ο ανώνυμος η τοποθέτηση είναι όντως προβληματική, γιατί φαίνεται σαν να προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγιτα όπως ιδίαιτερα, φακελάκια, γρηγορόσημα κλπ, κλπ.
ενω δεν πρέπει να είναι αυτή η πρόθεσή του. Σημειώνω τέλος ότι στην ερώτηση τι πρέπει να γίνει, δηλώνει ότι δεν έχει απάντηση και σημείωνει ότι δεν υπάρχει χρόνος για συγκροτημένες απαντήσεις απέναντι στην λάιλαπα που ήλθε. Η εντύπωση που αφήνει είναι ενός έντιμου ανθρώπου.